prećutkuje kako je i gde je prva, stara Srbija nastajala, nastala i napokon se proširila do granica koje je imala u epohi Stefana Dušana Nemanjića zvanog Silni ili Veliki. Oni koji se zanimaju za istoriju već na nivou znanja iz osnovne škole znaju da je

Gospodnjeg. Stefana Dušana (1354) po projektu dr Dragomira Tadića u koju su položene njegove mošti donesene iz njegove zadužbine manastira

i lokalne samouprave, svi koji budu želeli da rade imaće tu mogućnost., zaključio je g. Nikola Spasić. Stefana Dušana obuhvataju proširenja Srbije koja je kralj i kasniji car Dušan Silni zadobio ratovima koje je vodio protiv svojih

u Sirgijanovu službu, ali ga ubrzo ubija u zasedi i beži za Solun. Sirgijanovi Grci su nedugo zatim počeli da napuštaju Stefana Dušana , i da se vraćaju Androniku III. Videći da bez njihove pomoći ne može da osvoju Solun, Stefan Dušan 26. avgusta postiže

tog utvrđenja, jer su znali da bi to odmah dovelo do rata između Srbije i Bosne, pa su se dali u posredništvo između bana i Stefana Dušana . Ali, kako su čete bana Bosne sve češće upadale na teritoriju carevine Srbije, to je konačno u jesen 1350. godine srpski

ponovo zauzeo svu izgubljenu zemlju, ova kampanja cara Srbije se završila neuspehom. Stefana Dušana ¶

budućeg sultana Murata I (1362 1389), i oko dvadeset hiljada njegovih Osmanlija osigura svoju vlast nad Solunom i da od Stefana Dušana preotme i osvoji neke gradove u južnoj Makedoniji.

, ili u župi, ili u katunu, da plati tisuću perpera. Ako li sebar vlastelina ubije, da mu se obe ruke odseku. Stefana Dušana ¶

1350 - 1450 "u kojem istorijski dokazuje da je" u prvoj polovini 14 vijeka cijela Arbanija bila u rukama srpskog cara Stefana Dušana Silnog (koji je imao i "titulu albanskog kralja ")... i da je sjeverna Arbanija sa gradovima Skadrom, Barom, Ulcinjem i

o njenu nekadašnju prevlast. To su bili, na Balkanskom Poluostrvu, drugo bugarsko carstvo u HŠ veku i Srbija Stefana Dušana u XIV veku, a naročito, u Aziji, Turci koji su svakim danom bivali sve opasniji. Odavno je prošlo vreme kada je Carigrad

godine. Stefana Dušana , kao posed pirga Svetog Vasilija, a kasnije kao posed manastira Hilandara. Crkvu Sv. Jovana, podignutu u vreme od 14.

srpske vlastele. To, pak, znači da su Albanci zajedno sa Grcima pa i Bugarima učestvovali u donošenju Zakonika cara Stefana Dušana 1349. i 1354. godine. [ 16 ]

prema našem prevodu iz Atonskog prepisa kao jednog od najstarijih sačuvanih rukopisa Zakonika, u izd Zakonik cara Stefana Dušana I, Struški i Atonski rukopis, SANU, Beograd 1975.

povelja kralja Milutina iz 1321 - 1322, Dečanska povelja kralja Stefana Dečanskog iz 1330, Arhanđelska kralja Stefana Dušana iz 1348. Ovi spomenici sadrže veoma bogate, određene i pouzdane podatke o starosrpskim imenima. Od posebnog je

. Razvija ce kao krupan trgovački, saobraćajni i zanatski centar, a najveći uspon doživljava za vladavine Stefana Dušana [ 1331 - 1355 ], kao njegova kraljevska prestonica. Sa četiri panađura godišnje, u Prizrenu ce trguje italijanskom,